Bugün kaldırımda ağlayan çocuğu ne annesi susturabildi, ne de babası. Nasıl susturabilirlerdi ki ağlayan çocuğu ; ne istiyordu acaba şeker mi, su mu, oyuncak mı ... bilemediler. Öylece evlerine gittiler. Göremediler çocuklarının ağlama sebeplerini. Çözemediler.
Şimdi ben anlatayım mi neden ağladığımı, İnsanlar o kadar cahil oldular ki kendi aralarındaki anlaşmazlıklara başka bir kıtada da olsa arkadaşlarımın kurban gitmesini görmek çok acı. Bunu ne annem gördü, ne babam ne de diğer insanlar. Ya ben anlatamadım , ya da anlamak istemediler.
Çünkü arkalarına bakmadılar... Hissetmediler... Bir zamanlar çocuk olduklarını...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder